Меня зовут Нао. Я чистокровная японка. До переезда в Великобританию я 23 года прожила в самом сердце Японии — Токио, дни напролёт просто веселясь.
Почему такая я вдруг полюбила страны бывшего СССР? Сегодня расскажу немного об этом.
Когда я училась в университете в Великобритании, вокруг почти не было друзей из Китая, Кореи или стран ЕС. Зато почти все мои друзья оказались из бывшего СССР — Россия, Беларусь, Грузия, Казахстан, Узбекистан. Все были невероятно добрыми, и почему-то все любили Японию.
Недавно я впервые побывала в Узбекистане. Люди действительно оказались очень добрыми, а чай, который я пила в Ташкенте, был потрясающе вкусным. Но, гуляя по городу, японских товаров я почти не встречала (кроме магазина Yaponamama). «Как жаль», — подумала я тогда. Именно эта мысль и стала началом этого бренда.
Если помимо чая есть что-то японское, что вам хотелось бы получить — пожалуйста, смело пишите мне. Я серьёзно подумаю, что привезти из Японии в следующий раз.
Благодаря друзьям студенческих лет страны бывшего СССР — о которых в Японии часто складывается не самое лучшее представление — стали для меня по-настоящему любимым местом на земле.
Кстати, русский язык я до сих пор учу. Когда я была без работы, друзья научили меня двум фразам, которые стали для меня настоящим сокровищем.
Я хочу работать.
Я люблю спать.
...расти мне ещё есть куда. Но эти две фразы я точно не забуду никогда.
Такая вот японская девушка привозит вам японский чай.
Ismim Nao. Men tepakim yapon qizman. Angliyaga ko'chib o'tgunimcha, 23 yil davomida Yaponiyaning yuragi — Tokioda, kunlarni shunchaki o'ynab-kulib o'tkazdim.
Xo'sh, nega men sobiq SSSR mamlakatlarini yaxshi ko'rib qoldim? Bugun bu haqda biroz gapirib beraman.
Angliyada universitetda o'qiyotganimda, atrofimda deyarli Xitoy, Koreya yoki YEI mamlakatlaridan do'stlar bo'lmadi. Aksincha, do'stlarimning aksariyati sobiq SSSR mamlakatlaridan edi — Rossiya, Belarus, Gruziya, Qozog'iston, O'zbekiston. Hammasi juda mehribon edi va negadir hammasi Yaponiyani yaxshi ko'rardi.
Yaqinda birinchi marta O'zbekistonga bordim. Odamlar rostdan ham juda mehribon edi, Toshkentda ichgan choyim esa hayratlanarli darajada mazali edi. Lekin shahar bo'ylab yurganimda, yapon mahsulotlarini deyarli uchratmadim (Yaponamama do'konidan tashqari). "Bu juda achinarli-ku" — deb o'yladim o'shanda. Aynan shu fikr ushbu brendning boshlanishi bo'ldi.
Choydan tashqari, "shunday yapon narsasi bo'lsa yaxshi bo'lardi" degan g'oyalaringiz bo'lsa, bemalol menga yozing. Keyingi safar Yaponiyadan nima olib kelishni jiddiy o'ylab ko'raman.
Universitet davridagi do'stlarim tufayli, Yaponiyada ko'pincha unchalik yaxshi taassurot uyg'otmaydigan sobiq SSSR mamlakatlari men uchun haqiqatan ham sevimli joyga aylandi.
Aytgancha, rus tilini hali ham o'rganyapman. Ishsiz yurgan paytimda, do'stlarim menga xazina kabi qadrli bo'lgan ikkita jumlani o'rgatishdi.
Я хочу работать. (Ishlagim keladi)
Я люблю спать. (Uxlashni yaxshi ko'raman)
...rivojlanishga hali joy ko'p. Lekin bu ikki jumlani hech qachon unutmayman deb o'ylayman.
Mana shunday yapon qizi sizga yapon choyini yetkazadi.